WYDAWNICTWA CYFROWE ZAWSZE TAM,GDZIE TY

Wydawnictwa cyfrowe to rzeczywiście współczesna rewolucja.Subiektywny Blog poświęcony informacjom i nowościom publikacji elektronicznych pozwalającym zabieganym wykorzystywać maksymalnie czas bawiąc i ucząc,dają niewidomym i niedowidzącym nieograniczony dostęp do wiedzy oraz ograniczają degradacje naszego niepowtarzalnego środowiska.O tym wszystkim piszę.

kontakt ; wydawnictwacyfrowe@gmail.com





Szukaj na tym blogu

piątek, 10 kwietnia 2009

Szlak SPCzS Borówkowa Góra

Szlak SPCzS Borówkowa Góra

Borůvková hora / Góra Borówkowa (900 m.n.p.m.)

Cześć :-)

Witam na Górze Borówkowej, miejscu pierwszego, po stanie wojennym, dużego spotkania przedstawicieli opozycji demokratycznej z Polski i Czechosłowacji. Ich kontakty zostały zainicjowane już w latach 70. XX wieku przez środowiska KSS KOR i Karty ’77. W nawiązaniu do tej tradycji i inspirowany Posłaniem I Zjazdu Delegatów NSZZ Solidarność do Ludzi Pracy Europy Wschodniej, Mirek Jasiński wraz z grupą przyjaciół jesienią 1981 roku założył we Wrocławiu tajną organizację o nazwie Solidarność Polsko-Czeska a działacze wywodzący się z opozycji przedsierpniowej wsparli ją konspiracyjną umową o wzajemnej współpracy. Ta tajność procentowała w nocy wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Dzięki temu większość osób zaangażowanych w struktury SPCzS uniknęła internowania i zajęła się odtwarzaniem zerwanych kontaktów…

Wystarczy tej historii. Doczytasz w innym miejscu, a teraz słów kilka o samym spotkaniu z 21 sierpnia 1987 roku. Dzień był piękny. Logistycznie wszystko dopięte, włącznie z blachą przewodnicką na piersi i zleceniem na spacer kuracjuszy z Lądka na Borówkową w kieszeni. Samochody zostawiliśmy w Wojtówce i w dwóch grupach podążaliśmy do kapliczki we Wrzosówce. Trochę mnie zmroził widok zmotoryzowanego podoficera WOP-u, który po wylegitymowaniu mnie, Mirka i Zbyszka Janasa postanowił zaczekać z nami na resztę „kuracjuszy”. Danusia Winiarska nie wzbudziła żadnych podejrzeń. Bezrobotny Janek Lityński wykpił się stwierdzeniem, że jest rencistą, co zważywszy jego mikrą posturę, było tłumaczeniem całkiem wiarygodnym. Zbyszek Bujak, po krótkim wertowaniu kapownika dzielnego wopisty, został potraktowany pytaniem czy jest bratem Janusza (sic!). Jako żywo w tamtych czasach każdy Bujak mógł się spodziewać pytania o związki rodzinne ze Zbigniewem, ale nie w tym przypadku :-) Sprytnie zachował się Józek Pinior podając nie dowód, tylko legitymację z KUL-u. „O widzicie państwo, pan Pinior, to przynajmniej jest studentem!” wykrzyknął rozradowany plutonowy, a mnie już chodziły ciarki po plecach i na przemian czułem, że zimne i gorące poty mnie zalewają, bo właśnie legitymował się ostatni „kuracjusz” z naszej grupy, „Jacek Kuroń… Jacek Kuroń… nazwisko pana nie jest mi obce, a tu widzę, że pan również nie jest nigdzie zatrudniony…” I wtedy Jacek ozwał się swoim, jakże charakterystycznym głosem „jak to nigdzie nie pracuję!? Ja, proszę pana jestem publicystą!, I tu postrzegłem iluminację na twarzy funkcjonariusza: ”no oczywiście! Ja pana znam, znam pana z… Dziennika Telewizyjnego!” (sic!) …no cóż, plutonowy dobrze słyszał dzwonienie, jeno kościół mu się co nie co pomylił :-)

Nasi przyjaciele przyszli spóźnieni… tak ze trzy kwadranse… Havel witając się z Kuroniem z radością obwieścił „my w Czechosłowacji dobrze wiemy, że w Polsce sierpień jest tym miesiącem, kiedy wcale nie pije się alkoholu, dlatego nie zabraliśmy ze sobą nawet jednej butelki piwa…” Na szczęście Jacek, na moich plecach, wniósł na szczyt pięciolitrowy „termos”, jakże rozpopularyzowany w jego ministerialnych czasach :-) …i tak uniknęliśmy poważnego konfliktu w „międzynarodówce dysydentów”…

Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, że nie my pierwsi „odkryliśmy” Borówkową dla uprawiania kontrrewolucyjnych praktyk. Znakomity znawca regionu, autor przewodników po Ziemi Kłodzkiej, Zbigniew Martynowski tu właśnie organizował spotkania przedstawicieli demokratycznych partii z Polski i Czechosłowacji już po komunistycznym puczu i sfałszowanym referendum… Za swoją aktywność zapłacił półrocznym więzieniem i skutecznie zaraził antyreżimowym myśleniem swojego syna Warcisława.

Mietek Dučin Piotrowski

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Archiwum bloga